Kapelaan Lipsch stelt zich voor
|
 Waarschijnlijk heeft u al iets gehoord over de nieuwe kapelaan die aan de slag gaat in de parochies van Heer, de Heeg en Heugem. Die kapelaan ben ik dus, en ik maak van deze gelegenheid gebruik om me even aan u voor te stellen. Mijn naam is Patrick Lipsch en ik ben 35 jaar geleden geboren in Heerlen en daar ook verder opgegroeid. Na de basisschool ben ik naar de middelbare school gegaan en heb daar de HAVO en het VWO gedaan. Hoewel ik al vanaf mijn Communie misdienaar was, was het idee om priester te worden op dat moment voor mij geen keuze die ik serieus nam. Na het VWO ben ik in Maastricht een HBO-opleiding gaan doen die mensen opleidt tot ‘informatie-manager’: dan moet u denken aan het beheren en inrichten van allerlei processen in bedrijven. Hierbij speelt het gebruik van internet en ook allerlei computersystemen een grote rol en aangezien mijn interesse daar naar uitgaat, heb ik ervoor gekozen om die opleiding te gaan doen. Tijdens deze opleiding heb ik stage gelopen in het Ziekenhuis in Heerlen en na mijn opleiding ben ik daar (in 1999) aan het werk gegaan. Daar heb ik me bezig gehouden met de kwaliteitszorg voor een aantal afdelingen in het ziekenhuis. In 2000 waren er Wereldjongerendagen in Rome, daar ben ik met een groep jongeren naar toe gegaan: voor mij was het een heel bijzondere ervaring om daar samen met zoveel jongeren samen ons geloof te vieren en de paus te ontmoeten. Toen kwam ook voor het eerst het idee bij mij op dat het misschien wel wat voor mij zou zijn om priester te worden, dat God dat van mij vroeg in mijn leven. Maar toen ik weer terugkwam in Nederland ben ik weer verder gegaan met mij werk en heb ik dat idee weer naast me neergelegd. Maar toch…..dat idee heeft me van toen af aan eigenlijk nooit meer losgelaten. Steeds vaker ging ik in mijn leven twijfelen wat ik moest doen: mijn werk in het ziekenhuis blijven doen (wat ik leuk vond en met veel plezier deed) of toch ‘ja’ zeggen tegen God. Hierover sprak ik ook veel met een bevriende kapelaan, want het is toch een stap die je niet zomaar 1-2-3 zet in je leven…… Toen ik er een jaar lang echt diep over nagedacht had en ook veel over gebeden heb ik besloten om diep adem te halen en de stap te zetten om mijn baan in het ziekenhuis op te zetten en te beginnen aan de opleiding op Rolduc. Met stiekem in mijn achterhoofd het idee: als het me niet bevalt stop ik gewoon weer en ga ik weer terug aan het werk. Maar…zodra ik dat besluit genomen had voelde ik toch iets van vrede en geluk dat ik deze stap heb durven zetten. Dat is natuurlijk een goed teken en daarom begon ik ook vol goede moed aan de opleiding. Dat gevoel werd steeds sterker tijdens het eerste jaar van de opleiding, steeds meer kreeg ik de overtuiging: ja, dit is de plek waar God mij hebben wil en het werk als priester zal mij helemaal gelukkig maken. Zo heb ik de priesteropleiding mogen afronden en ben ik in september 2009 als kapelaan aan het werk gegaan in zes parochies in Stein en omgeving. En vanaf 1 september ben ik als kapelaan benoemd in uw parochies: een nieuwe stap in mijn ‘carrière’ als priester, met veel goede moed en heel veel zin om aan het werk te gaan. Ik hoop op een mooie tijd als priester hier waarin ik veel mensen mag ontmoeten en hen mag vertellen over de liefde van God en hen ook de weg mag wijzen naar diezelfde God. Kapelaan P. Lipsch,
 |